شمارهٔ ۴۵ - نگران روی او

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ویش۷ بیت

چنان سدّی ز چین بسته است آن زلفین گیسویشکه یأجوج نگه را نیست ره در کشور رویش

نگردد تا سپاه خط تمامی جمع، ممکن نیستخلاص اسکندر دل از عقابین دو ابرویش

رُخش گوئی بهشت است و دهان کوثر قدش طوبیدو صد حور و دو صد غلمان همیشه مات در کویش

و یا رویش بهار است و جبین چون لالهٔ حمراقدش سرو و دو چشمش نرگس و سنبل بود مویش

اگر گویم که شیرین است یا لیلی، روا باشدکه صد فرهاد و مجنون، چشم و دل دارند بر سویش

اگر طعنه زند بر ماه و خور، نبود عحب، زانروکه باشد هر دو تصویر دو چشم مست جادویش

صبوحی خاک بر سر کن ز چشمان آب خون جاریکه عشق آتش بود دلبر به یادت می‌جهد خویَش

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی‌های یک معشوق می‌پردازد. او با استفاده از تمثیل‌ها و تشبیهات، زلف و چشمان معشوق را به سدی محکم و غیرقابل دسترسی تشبیه می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند به او نزدیک شود. زیبایی‌های معشوق به قدری بی‌نظیر است که نه تنها دل عاشق را تسخیر می‌کند، بلکه دل هر کسی را می‌تواند به خود جذب کند. شاعر همچنین معشوق را به بهشت و بهار تشبیه می‌کند و ویژگی‌های ظاهری او را با گل‌ها و درختان زیبا مقایسه می‌کند. عشق و زیبایی او به قدری شگفت‌انگیز است که تمام پذیرفتن و تحسین دیگران را می‌طلبد. در نهایت، شاعر می‌گوید که یاد معشوق همیشه در دل عاشق با آتش عشق زنده است.