شمارهٔ ۴۳ - خواب آلودگان

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ار۷ بیت

کی روا باشد که گردد عاشق غمخوار، خواردر ره عشق تو اندر کوچه و بازار، زار

در جهان عیشی ندارم بی رخت ای دوست، دوستجز تو در عالم نخواهم ای بت عیّار، یار

از دهانت کار گشته بر من دلتنگ، تنگبا لب لعل تو دارد این دل افگار، کار

هر چه می‌خواهی بکن با من تو ای طنّاز، نازگر دهی یک بوسه‌ام زان لعل شکربار، بار

ساقیا! زان آتشین می ساغری لبریز، ریزتا به مستی بر زنم در رشتهٔ زنار، نار

مطربا! بزم سماع است و بزن بر چنگ، چنگچشم خواب آلودگان را از طرب بیدار، دار

ای صبوحی شعر تو آرد به هر مدهوش، هوشخاصه مدهوشی که گوید دارم از اشعار، عار

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و عاطفی یک شاعر می‌پردازد که به شدت وابسته به معشوق خود است. او در غم و اندوه ناشی از دوری معشوق می‌سوزد و زندگی‌اش را بی‌معنی می‌داند. شاعر از معشوقش می‌خواهد که او را با محبت و لبخندش شاد کند و از او می‌خواهد که به او لبخند بزند و یک بوسه به او بدهد. همچنین به لذت‌های زندگی و مستی اشاره می‌کند و از بزم و شادی و موسیقی که قلب‌ها را شاد می‌کند، سخن می‌گوید. در نهایت، او بیان‌گر احساسات شدید و وابستگی عمیق خود به عشق و زیبایی معشوق است.