گنج

شمارهٔ ۷۱

سیر باغ او خیال خاطر شاد خود استصیدگاهش سایه سرو چمن زاد خود است
سرنوشتم آیتی در شأن خوبیهای اوستخاطرم جمع است اگر گاهی مرا یاد خود است