گنج

شمارهٔ ۳۱۹

دردیم و از دیار هوس کم گذشته ایمبرقیم و از قلمرو خس کم گذشته ایم
ما خامشیم و زمزمه دل نوای ماستدر کوچه فغان جرس کم گذاشته ایم
چون راز خویش آفت اقلیم شکوه ایماز تنگنای راه نفس کم گذشته ایم