گنج

شمارهٔ ۱۷۲

دل که عمری داشت در خاطر تمنای خطتعاقبت دیوانه اش دیدم ز سودای خطت
فتنه شوخ است آیه تمکین نمی داند که چیستحسن بی پروا ندارد هیچ پروای خطت