گنج

شمارهٔ ۱۷۱

آنکه برات چمن برگل و سنبل نوشتچون به دل ما رسید حرف تغافل نوشت
سبزه خط چون دمید از رخ او نوبهارنسخه دیوانگی بر ورق گل نوشت