گنج

شمارهٔ ۱۳۱

شمع و چراغ مجلس مستان می و نی استجام و کدوی باده پرستان جم و کی است
گو با دو دست پاس سر خود نگاه دارچون عینک آنکه چشم حسودیش در پی است
مردانه گر ز وادی سر بگذرد کسیهر نقش پای همت او حاتم طی است