شمارهٔ ۹۱
بهار تنگدلی سبز کرد حاصل ماعبیر غنچه غبار خرابه دل ما
زموج چون نشناسد جوهر تیغشهنوز شوق ندانسته گشت قاتل ما
حباب چشمه نزدیک راه تفرقه استخراب سیل غبار است خانه دل ما
دمید دانه و در تنگنای خوشه خزیدبه غیر عقده چه دید از گشاد مشگل ما
به یاد روی تو در آتشیم همچو اسیردل گداخته ما چراغ محفل ما