شمارهٔ ۸۴۷

قافیه: ندی۷ بیت

در آتش دارم از هر عضو بندیگزندی هر کسی دارد سپندی

به دام سایه سروم گرفتارز استغنا بلندی قد بلندی

رهایی سرنوشت طالعم نیستچو نی می افتم از بندی به بندی

جدا هر ذره از من در حساب استغبارم گرد جولان سمندی

تغافل سوز گردیدم نگاهیبه تلخی جان سپردم نوشخندی

تکلف چیست زندان نفاقیتواضع چیست دام ریشخندی

اسیر حیرتم دارد شب و روزدل صاحب کمال خود پسندی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساساتی عمیق از درد، اسارت و جدایی است. شاعر از دردی که از هر جنبه‌ای به او وارد می‌شود، صحبت می‌کند و به گیر افتادن در دام سایه‌ها اشاره دارد. او به نشانه ناتوانی از رهایی، به سرنوشتش اشاره کرده و می‌گوید که همچون نی، از بندی به بندی می‌افتد. شاعر احساس می‌کند که هر ذره از وجودش محاسبه شده و به نوعی در حال گذران زندگی با تلخی است. او همچنین به دوگانگی و نفاق در روابط اجتماعی اشاره دارد و سوالاتی را درباره تواضع و ریا مطرح می‌کند. در نهایت، او به مداوم بودن حیرت و نگرانی‌اش در زندگی روزمره اشاره می‌کند.