شمارهٔ ۸۴۲
طرف کلاهی از مژه بالا شکسته ایصد ناوک بلا به دل ما شکسته ای
می شوخ و سبزه دلکش و سنبل گرفته (رو)می خورده ای و زلف چلیپا شکسته ای
بیباکی از تو شعله و چالاکی از تو سردپامال جلوه های تو هر جا شکسته ای
گلزار بی نیازی باغ توکل استخاری اگر به پای تمنا شکسته ای
رعناتر از بهاری و زیباتر از نگاربازار سروها صف گلهای شکسته ای
خوارش مبین اسیر که پرورده غم استگوهر ندیده همچو دل ما شکسته ای