شمارهٔ ۶۶۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)قافیه: ابسفر۷ بیت

داردم شوق تو بیتاب سفرشمع بزمم شده مهتاب سفر

بستر راحت من سیماب استدر وطن برده مرا خواب سفر

شوق خضر ره و من باد صبابی سر انجامیم اسباب سفر

در ره تفرقه دل چو غبارهست جمعیت من باب سفر

برده شوق وطنم از ره و منداده ام خانه به سیلاب سفر

دارم آرام ز بی آرامیشده بیتابی من تاب سفر

سر به نقش قدمی دارد اسیرمی کند سجده به محراب سفر

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از شوق و بی‌تابی خود برای سفر به وطنش سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که سفرش همچون شمعی است که در بزم روشنایی می‌افروزد و او را به سمت وطنش می‌کشاند. در عین حال، این سفر برایش دردهایی به همراه دارد و احساس می‌کند که در این راه، زندگی‌اش تحت تأثیر قرار گرفته است. دلش به خاطر جدایی و تفرقه، مانند غبار در مسیر پراکنده شده و او آگاهانه تمام چیزهایش را به خاطر شوق به وطن رها کرده است. در نهایت، او از آرامش در میان بی‌تابی‌هایش می‌گوید و به نوعی به رابطه خود با سفر و وطن اشاره دارد.