شمارهٔ ۶۳۶

قافیه: ودمیاید۵ بیت

غباری از طواف کعبه مقصود می آیدکز استقبال او خورشید گردآلود می آید

جواب خویش را پیش از نوشتن می توان دانستاگر قاصد نباشد نامه ما زود می آید

به دامان گهر سودا نمودم دانه اشکیچه دانستم که تاراج زیان از سود می آید

شهادت می کند سرسبز کشت بی نیازان راکه کار ابر فیض از تیغ خون آلود می آید

اسیر از شکوه بیداد کیشان اینقدر دانمکه غافل شکرم از دل بر زبان خشنود می آید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی از تجلیات معنوی و دینی سخن می‌گوید. او به طواف کعبه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نور و حقیقت از آنجا می‌تابد. شاعر می‌گوید که پاسخ به سوالات خود را می‌توان پیش از نوشتن پیدا کرد، و انتظار می‌رود که پیام‌ها به سرعت برسند. همچنین به تلخی از جدایی و ناراحتی خود اشاره می‌کند و به اثرات منفی که از عشق و احساساتش به دست آورده، اشاره دارد. در نهایت، او به فقیران و نیازمندان اشاره می‌کند و به این نکته می‌رسد که در دل انسان‌های بیدادگری که شکرگزاری و خوشحالی را فراموش کرده‌اند، احساس رضایت و شکرگزاری وجود ندارد.