شمارهٔ ۶۱۶
هرکجا مست حیا آن بت طناز رودجلوه طاوس شود در قدم ناز رود
در تپیدن غرض از مرغ دل آزادی نیستمی کند سعی از خاطر پرواز رود
نرسد تا به سر رشته گره وا نشوداز شکفتن دل عاشق به عدم باز رود
سرشوقم همه جا در قدم راهنماستمی رود گریه من هر قدر آواز رود
حرف ناگفتنیی نذر شنیدن دارمقاصدی کو که به آتشکده راز رود
دل ما گر ز رهایی شود آزاد اسیرسفر دام و قفس را به یک انداز رود