شمارهٔ ۵۵۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انهایباشد۵ بیت

خوشا آن دل که سرگرم غمِ جانانه‌ای باشدز شور عشق او بر هر زبان افسانه‌ای باشد

محبت هر دلی را قابل الفت نمی‌داندتجلی کی چراغ‌افروز هر پروانه‌ای باشد

ز دریای محبت ره به ساحل می‌برد شوقیکه بر دوش خطر همچون حبابش خانه‌ای باشد

حریفی قابل صاف محبت می‌تواند شدکه بر کف از شکست خاطرش پیمانه‌ای باشد

دل ساغر بر ما با کسی صافی است در عالمکه چون خُم خوش‌نشین گوشهٔ میخانه‌ای باشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این قطعه شعر درباره‌ی عشق و محبت صحبت می‌کند. شاعر از دل‌هایی می‌گوید که به عشق واقعی مشغولند و این عشق بر افسانه‌ها تاثیر دارد. او بیان می‌کند که محبت در دل هر کسی نمی‌گنجد و فقط افرادی می‌توانند عشق را تجربه کنند که دل صاف و شفاف داشته باشند. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که شوق و عشق انسان را به ساحل آرامش می‌برد، حتی اگر در مسیر خطراتی باشد. در نهایت، او به دوستی اشاره دارد که عشق و محبت او مانند شراب خوش‌نشین در میخانه است، و دل‌ها را به یکدیگر نزدیک می‌کند.