شمارهٔ ۵۱۵
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یدمیبرد۴ بیت
رنگی که حسن از دل نومید می بردعشق از برای آینه دید می برد
زاهد که دوزخ از دمش افسرده خاطر استنام بهشت را به چه امید می برد
هرکس به قدر بار سبکبار می شوددنیا پرست حسرت جاوید می برد
سامان نشتر از دل ما کم نمی شوداین قطره نم ز چشمه خورشید می برد