شمارهٔ ۴۹۴

قافیه: شتهایدارد۵ بیت

زاهد از سبحه رشته ای داردفکر صید فرشته ای دارد

گرچه گل نور چشم گلزار استلاله حسن برشته ای دارد

چشم آیینه تشنه خط کیستورق نانوشته ای دارد

دلم از جور یار پر خون استگل در خون سرشته ای دارد

نیست جوهر به تیغ یار اسیربهر قتلم نوشته ای دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عواطف و احساسات عمیق انسانی می‌پردازد. زاهد، که نماد زهد و عبادت است، در دل خود آرزویی برای به دست آوردن زیبایی‌های روحانی دارد. او به زیبایی گل و لاله اشاره می‌کند و از عشق و درد ناشی از جدایی و بی‌محلی یار خود سخن می‌گوید. شاعر از تشنگی دل و تأثیر خط و کلام بر روح و جان می‌نویسد و در نهایت، به سرنوشت خویش و اسیری در چنگال یار تعبیر می‌دهد. به طور کلی، شعر حسرت، عشق و زیبایی را در تقابل با درد و جدایی به تصویر می‌کشد.