شمارهٔ ۳۹۷
آمد از ذوق تپیدن نفس از یادم رفتنگهی کرد که صد ملتمس از یادم رفت
خط چوگان دلم از سایه مژگان دزدیدشوخی چنگل باز و قفس از یادم رفت
سوختن تا گل صد برگ در آغوشم ریختچمن رنگرزیهای خس از یادم رفت
شیشه زهر خموشی شکرم ریخت به کامطوطیی پر زد و جوش مگس از یادم رفت
حیرتی گشت رسا شعله آوازم شدچقدر زمزمه نیمرس از یادم رفت
ناله عریان اثری جامه احرام کنندجای دل اول منزل جرس از یادم رفت
اینقدر حرف تمنا ز که می پرسی اسیرجلوه ای دیدم و یاد هوس از یادم رفت