شمارهٔ ۳۵۶
کدام صبح که سرمشق انتظارم نیستکدام شب که سر گریه در کنارم نیست
ز بیزبانی خود شکر بر زبان دارمکه سهو شکوه در اوراق روزگارم نیست
ز ابر سایه برگ خزان سرشته گلمشکفتگی است که در خاطر بهارم نیست
شکفتگی نپذیرد اگر غبار شومز سخت رویی دل عقده ای به کارم نیست
دلم به یاد تو سرگرم شعله آراییکدام شب که چراغان انتظارم نیست
مرا در آتش افسردگی گداخته اندشراب صندل(و) درد سر خمارم نیست
به گوش حلقه زنجیر راز می گویماسیر بر دل دیوانه اعتبارم نیست