شمارهٔ ۳۰۲
داری تمام عالم اگر آشنا یکی استاز توست هر چه خواهی اگر مدعا یکی است
آیینه دار تفرقه باشد حضور دلصد جلوه بیش و ساغر گیتی نما یکی است
در آب و خاک میکده دل دویی مباددرد ته پیاله و صاف وفا یکی است
داریم قاتلی که ز یاد خرام اوگرد خرابه دل و آب بقا یکی است
در دانه تو دید فلک پاک گوهریهر چند سعی کامل نشو و نما یکی است
گر چشم پاک هست ز آلودگی چه باکنور چراغ مسجد و میخانه ها یکی است
پرواز خنده گل شوخ هوای کیستزلف پری و جلوه بال هما یکی است
گر عیب از هنر نشناسیم دور نیستصد رنگ جلوه هست که در چشم ما یکی است
گلدسته حواس ز یک رشته بسته اندداری دل درست اگر مدعا یکی است
آسوده باش اسیر که از فیض یکدلیتأثیر آب و آتش و خاک و هوا یکی است