شمارهٔ ۲۵۶
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: یناست۷ بیت
هر چند بهشت دلنشین استاز کوی تو یک گل زمین است
چون شکر شکست دل نگویمصد گنج به زیر این نگین است
عشق تو بهار یک چمن نیستشوقم به هزار جا رهین است
شرمنده منت که باشمچشم تو کرشمه آفرین است
از صیقل اشک پاک بینانآیینه آسمان زمین است
آمیزش کام با محبتکفر است که در لباس دین است
جز هیچ ندارم آرزوییچیزی که اسیر دارم این است