شمارهٔ ۲۵۴
سخت حیران شده ام فرصت دیدن این استوقت ناخوانده به فریاد رسیدن این است
در عدم هم نتوان دید غبارم بی تورفتم از خویش بیابان رمیدن این است
شور محشر ز نم قطره اشکم پیداستنمک از خوان خیال تو چشیدن این است
خطش از آینه گل کرد نفس دزدیدمخنده ای کرد که گلزار دمیدن این است