شمارهٔ ۲۱۸

قافیه: اپرگلاست۱۱ بیت

از نگاهش خلد ایما پر گل استاز رخش باغ تماشا پر گل است

خواب آسایش به چشم ما کندخار دارد نقش دنیا پرگل است

با خیال او سفرها کرده ایمعالم از نقش پی ما پر گل است

دامن قاتل نگیرد خون ماکی شود پژمرده هر جا پرگل است

نسبتی دارد گهر با اشک مااز صدف آغوش دریا پرگل است

مزد خوی نازک سنگین دلاناز شرر دامان خارا پر گل است

سوختیم از گرمی خوی کسیدامن خاکستر ما پرگل است

دیده گرد ترکتازش را شفقاز زمینها آسمانها پر گل است

از گل خمیازه آغوش اوجیب و آغوش کمانها پر گل است

نیست یک سنگ از برای شیشه ایاز سرشکم کوه و صحرا پر گل است

شکوه خون گرید ز دست ما اسیرروزگار از قصه ما پر گل است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شکوهی اشاره می‌کند که در نگاه معشوق وجود دارد و آن را با باغی پر از گل مقایسه می‌کند. او به خواب و آرزوهای خود که به خاطر غم دنیایی که پر از خار است، تحت تاثیر قرار گرفته است، اشاره می‌کند. شاعر به سفرهای خیالی‌اش و تأثیر عشق بر هستی و جهان اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی از سنگ‌ها و کوه‌ها نیز زیبایی و گل‌هایی ناشی از عشق می‌روید. او همچنین به درد و رنجی که از عشق می‌کشد، و به تاثیر آن بر زندگی و روزگارش می‌پردازد. در نهایت، شاعر عشق و غم را به شکل گسترده‌ای در زندگی توصیف می‌کند و به زیبایی‌هایی که در هر گوشه از آن وجود دارد، اشاره می‌کند.