شمارهٔ ۲۱۲
شوخیش بسکه وحشی افسانه دل استدر دیده می نشیند و بیگانه دل است
اهل وفا ز دیدن هم گشته اند مسترنگ شکسته باده پیمانه دل است
عمرش به عذر خواهی مهر و وفا گذشتعاشق خجل ز تربیت دانه دل است
وحشی نگاهی از در و دیوار می چکدچشم غزال روزن ویرانه دل است
از خاکروبیش به نوا می توان رسیدگوهر غبار گوشه ویرانه دل است
آهو نظر ز تربت دیوانه دیده استمعلوم می شود که پریخانه دل است
دارد حیا اسیر تو را در لباس عقلعمری است کز نگاه تو دیوانه دل است