گنج

شمارهٔ ۱۷۰

نه همین دام و نه دانه بسیار استدر هوا آشیانه بسیار است
لب خاموش و خلق بدنامندگفتگو پر بهانه بسیار است
راستیها به کیش پیر جنونیک کمان را دو خانه بسیار است
خون خود ریختن مروت نیستخلق را هم بهانه بسیار است