شمارهٔ ۱۷۰

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انهبسیاراست۴ بیت

نه همین دام و نه دانه بسیار استدر هوا آشیانه بسیار است

لب خاموش و خلق بدنامندگفتگو پر بهانه بسیار است

راستیها به کیش پیر جنونیک کمان را دو خانه بسیار است

خون خود ریختن مروت نیستخلق را هم بهانه بسیار است

خلاصه

هوش مصنوعی: این اشعار به بیان مسائل اجتماعی و انسانی می‌پردازد. شاعر به وجود دام‌ها و دانه‌های زیاد در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که در فضای عمومی، آشیانه‌های فراوانی وجود دارد. او از سکوت و بدنامی مردم صحبت کرده و بیان می‌کند که گفتگوهای بی‌پایه و اساس زیاد است. همچنین به تناقض‌ها و واقعیت‌های تلخ جامعه اشاره می‌کند و می‌گوید که ریختن خون خود نشانه مروت نیست و مردم بهانه‌های زیادی برای رفتارهای خود دارند. کل اشعار به نوعی بر محدودیت‌ها و ناپایداری‌های انسانی و اجتماعی تأکید دارد.