شمارهٔ ۱۷

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وچرا۷ بیت

گر یار در دل است عبث آرزو چراگر دیده محو اوست دگر جستجو چرا

ساقی پراست میکده دل ز بحرهاالفت شکار شیشه و جام و سبو چرا

ما را گداخت عمری و کس را خبر نکردگر ریختیم خون مروت مگو چرا

خالق وکیل ماست خلایق همین بس است!گفتیم حرف خویش دگر گفتگو چرا

دانش نکرد نوبر حرفی دلم گداختدیوانه می شوم که نگویی نگو چرا

در دوستی شکستن دل زینت دل استبی درد زخم خنده گل را رفو چرا

جان اسیر بنده بیگانه طرز توبیهوده سرگران شدن ای تندخو چرا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به مفاهیم عشق و محبوبیت و دل زندگی اشاره دارد. شاعر از آرزوهای بیهوده و جستجوی بی‌نتیجه در عشق سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که اگر کسی در دل ماست، دیگر نیازی به جستجو نیست. از سویی دیگر، بی‌وفایی و بی‌اعتنایی دیگران را می‌نالد و نسبت به درد و رنج‌های خود در روابط دوستانه یا عاشقانه صحبت می‌کند. نهایتاً، شاعر به خودآگاهی و بی‌فایده بودن تلاش‌های اضافی در مواجهه با درد و رنج اشاره دارد و از بی‌احساسی و تندخویی دیگران گلایه می‌کند.