شمارهٔ ۱۳۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: رعلیبنابیطالب۱۳ بیت

فلک آیینه اسکندر علی بن ابیطالبجهان تاریک و روشنگر علی بن ابیطالب

چراغ پاکی مظهر علی بن ابیطالبفروغ اولین جوهر علی بن ابیطالب

بدایت تکیه گاه او نهایت خاک راه اوامیرالمومنین حیدر علی بن ابیطالب

منجم طفل نادانش مهندس لام الف خوانشمحیط و مرکز و محور علی بن ابیطالب

کواکب قطره ها کز جیب و دامان صدف ریزدمحیط آسمان گوهر علی بن ابیطالب

غبار درگهش بالانشین مسند هستیز عرش و لامکان برتر علی بن ابیطالب

ز طوفان بادبان نوح ابر چشم تر می شدنمی افکند اگر لنگر علی بن ابیطالب

به موسی می نمود اول قدم غوغای این وادینمی بودش اگر رهبر علی بن ابیطالب

به دامادیش گر شد بیشتر زان پیشتر هم بودشریک دین پیغمبر علی بن ابیطالب

دل جان، جان دل، چشم وچراغ خلوت وحدتضمیر روح را مضمر علی بن ابیطالب

شد از صبح ازل مهر سکون (و) راحت هستی؟سپهسالار پیغمبر علی بن ابیطالب

فلک در مجمر خورشید عود (و) نافه گر سوزدنهد خورشید در مجمر علی بن ابیطالب

گنهکار اسیرم باده لطف تو می خواهمخمارم ساقی کوثر علی بن ابیطالب

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر درباره شخصیت و مقام علی بن ابیطالب است. او را به عنوان چراغ و روشنگر جهان، مظهر پاکی و نور، و امیرالمؤمنین معرفی می‌کند. وی در جایگاه بالا و برتری قرار دارد و مورد تأکید بر نقش او در هدایت و رهبری به‌ویژه در کنار پیامبر اسلام است. علی بن ابیطالب به عنوان مظهری از علم و کمال، و نگهبان وحدت و انسانیت معرفی می‌شود و ویژگی‌های روحانی و ربانی او ستوده شده است. شاعر در نهایت از لطف و رحمت او می‌خواهد و خود را نیازمند آن می‌داند.