شمارهٔ ۱۲۶
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارادریاب۴ بیت
مست نازی نتوان گفت که ما را دریابسوی خود بین و دل اهل وفا را دریاب
هر نسیمی که وزد نامه فارغبالی استخار صحرای جنون باش و هوا را دریاب
این خزانی است که از رشحه گل بسیار است؟تا به کف آینه داری دل ما را دریاب
آه سرد از تو چه پنهان نفس سوخته استیک ره این شعله خاشاک نما را دریاب