شمارهٔ ۶۰
بشنو اسماء الهی یادگیرزان که هم واحد بود او هم کثیر
ما صفات و ذات اسما خوانده ایماسم را عین مسمی خوانده ایم
اسم اسمست اینکه می خوانیش اسمکی چنین خوانی اگر دانیش اسم
در مقام جمع روشن شد چو شمعآنچه مخفی بود اندر جمع جمع
عارفان ذات و صفت دانند اسمبی صفت دانش کجا خوانند اسم
می تجلی دان و جامش عالم استبودن این هر دو هر دو با هم است
جام و می دریاب چون آب و حبابتا سؤال هر دو را یابی جواب
جام و می با همدگر همدم شدندصورت و معنی به هم محرم شدند
نیستی و دم ز هستی می زنیاز منی بگذر اگر یار منی
از خودی در حضرت او دم مزنملک توحید از دوئی بر هم مزن
آینه برداشت برقع برگشودآن یکی از هر یکی او را نمود
در همه صورت تو آن معنی نگرصورت و معنی خود یعنی نگر
سایه و خورشید از هم دور نیستروشن است این چشم ما و کور نیست
برزخ است این حضرت و باشد در اوزین سبب غیب مضافی نام او
با شهادت وجه او باشد مثالچار حضرت گفتم ای صاحب کمال