غزل شمارهٔ ۹۹۴
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ال۷ بیت
نقش نقاش است نقش این خیالغیر این نقش خیال او محال
در همه آئینه ای روشن نمودآن جمال بی مثال پر کمال
عشق جانان است جان عاشقاناین چنین جانی کجا یابد زوال
آفتابی مه لقا پیدا شدهگاه بدری می نماید گه هلال
عشق سرمست است در کوی مغانعقل مخمور است و مانده بی مجال
چون یکی اندر یکی باشد یکیآن یکی گه هجر باشد گه وصال
نعمت الله در محیط عشق اوخوش حیاتی باشد از آب زلال