غزل شمارهٔ ۸۶۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ابراور۷ بیت

بیا و یک دمی با ما برآورزمانی با من شیدا بر آور

چو لیلی جانب مجنون به دست آرمراد خاطر ما را برآور

بر آور کام جان خستهٔ ماکرم کن کام جان ما بر آور

ز روی لطف روی خویش بنمافغان از پیر و از برنا برآور

به بحر دل چو غواصان فرو روچو ما گوهر از این دریا برآور

اگر خواهی حیات جاودانیدمی با جام می جانا برآور

به شادی نعمت الله جام می نوشدمار از زاهد رعنا برآور

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر دعوت به لحظاتی شاد و عمیق است. شاعر از معشوق می‌خواهد لحظه‌ای با او باشد و حس و حال عاشقانه‌ای را تجربه کنند. او به معشوق پیشنهاد می‌کند که مانند لیلی به مجنون نزدیک شود و آرزوهای دل را برآورده کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که با لبخند و روی زیبا به او نگاه کند و از عمق دل به کاوش بپردازد تا گوهرهای معنوی و زیبایی را بیرون بیاورد. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که زندگی جاویدان در لذت‌های زودگذر نهفته است و از معشوق می‌خواهد که به او جام می را تقدیم کند تا زهد و ریاکاری را کنار بگذارد و از شادی واقعی بهره‌برداری کند.