غزل شمارهٔ ۸۵۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اخوشتر۷ بیت

چنین دردی که من دارم همیشه بی دوا خوشتربلای عشق خوش باشد ولی با مبتلا خوشتر

ز آب چشم ما هر سو روان آبی است گر جوئیخوشست این چشمهٔ روشن ببین درچشم ما خوشتر

محیط عشق موجی زد همه عالم شده سیراباز این دریای بی پایان بود این چشمها خوشتر

حدیث جنت و حوران مگو در مجلس رنداندر آ در بزم سرمستان که اینجا حالیا خوشتر

به فرمان خدا ساقی مدامم جام می بخشدخوشست این بخشش ، اماچون به فرمان خدا خوشتر

حجابت گر سر موئی بود چون بینوا بتراشکه پیش جمله درویشان قلندر بینوا خوشتر

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دستحریف نعمت اللهیم ، صحبت بی ریا خوشتر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی درد و خوشی‌های عشق و حالاتی است که در بزم رندان تجربه می‌شود. شاعر می‌گوید که دردی که دارد، بدون دارو برایش خوش‌تر است و عشق، حتی با مشکلاتش، جذاب‌تر است. او به زیبایی اشک‌هایش اشاره می‌کند و آنها را مانند چشمه‌ای روشن توصیف می‌کند. عشق مثل دریا تمام دنیا را سیراب کرده و او حالاتی که در مجلس رندان داریم را با حدیث‌های بهشت مقایسه نمی‌کند. همچنین او از خوشی‌های شراب و لحظات سرمستی در کنار دوستانش یاد می‌کند و ترجیح می‌دهد که این حال و هوا را داشته باشد، حتی اگر حجابش کم باشد و در این خرابات سرمست شده باشند. در نهایت، شاعر می‌گوید که صحبت‌های صمیمی و بی‌ریا و با دوستانش از همه چیز برای او خوش‌تر است.