غزل شمارهٔ ۸۳۰

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: بنگر۷ بیت

در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگرآب از حباب می نوش جام و شراب بنگر

در کوی میفروشان رندانه خوش قدم نهما را اگر بیابی مست و خراب بنگر

آن گنج کنت کنزاً می جو به هر چه یابیاسمای حق تعالی در شیخ و شاب و بنگر

از نور آفتابش عالم شده منورگر نور چشم داری در آفتاب بنگر

جامی ز می پر از می در بزم ما روان استدر عین ما نظر کن آب و حباب بنگر

هر صورتی که بینی معنی به تو نمایدجاوید بی حجابی در هر حجاب بنگر

پیوسته نعمت الله می می دهد به رندانبا او دمی بر آور خیر و ثواب بنگر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان زیبایی‌ها و معانی عمیق در وجود و جهان اطراف می‌پردازد. شاعر حسن ماهرویان را به آفتاب تشبیه کرده و از زیبایی و روشنی او سخن می‌گوید. او به می و شراب اشاره می‌کند و از رندانه بودن حضور در کوی میفروشان می‌گوید. شاعر به جستجوی گنجی در وجود و در جاهای مختلف دنیا دعوت می‌کند و بر نور الهی و تأثیر آن در زندگی تأکید دارد. در نهایت، او نعمت‌های الهی را که به ویژه به رندان عطا می‌شود، ذکر می‌کند و به لذت و استفاده از زمان حال و خیر و ثواب اشاره دارد.