غزل شمارهٔ ۸۲۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: قنگر۷ بیت

هر چه می بینی همه مطلق نگرخلق را بگذار و جمله حق نگر

عشقِ او دریا و ما ماهی در اوحال این ماهی مستغرق نگر

عاشق و معشوق شد مشتق ز عشقگر تو مشتاقی در این مشتق نگر

عشق او چون بلبل و جان برگ گلگلستان و بلبل و رونق نگر

آیهٔ تنزیه و تشبیهش بخواناین مقید بین و آن مطلق نگر

ما نه مائیم و نه او فافهم تمامصورت و معنی این مغلق نگر

نعمت الله گوهر دریای ماستگوهر دریا در این زورق نگر

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مطلق‌نگری و عشق الهی اشاره می‌کند. او می‌گوید که جهان ظاهر همه اموری است که باید آنها را رها کرد و به حقیقت و ذات حق توجه داشت. عشق الهی را به دریا تشبیه می‌کند و انسان را مثل ماهی در آن دریا می‌بیند. عشق و معشوق در واقع از یک منبع نشأت می‌گیرند و هرچند عشق و اشتیاق وجود دارند، اما اصل واقعی در عشق الهی است. شاعر همچنین به زیبایی عشق و رابطه میان عاشق و معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که ما و حقیقتی که درک می‌کنیم، هر دو در این سیر الهی و معنوی قرار داریم. در نهایت، از گوهر وجود انسان می‌گوید که مانند گوهر دریاست و باید در این جهان مادی به عمق آن نگاه کرد.