غزل شمارهٔ ۸۰۴
خاک پاک ما به می بسرشته اندعنبر ما با گلاب آغشته اند
باز یاران بازیاری می کنندبی تکلف تخم نیکی کشته اند
خلعت هر کس بود نوعی دگرجامه ای پوشند کایشان رشته اند
آفرین بر همت صاحبدلانزانکه جان و دل بجانان هشته اند
حکم سید مهر آلش کرده انداز ولایت این نشان بنوشته اند