غزل شمارهٔ ۷۲۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: یبایزید۷ بیت

آفتاب چرخ معنی بایزیدسایهٔ خورشید اعلی بایزید

واقف اسرار سبحانی به حقکاشف انوار معنی بایزید

گوهر دریای عرفان از یقینعارف و معروف یعنی بایزید

راه جان روشن نشد بی بوالحسنکار دل پیدا نشد بی بایزید

نقطهٔ وحدت درآمد در الفدر ظهور حرف شد بی بایزید

صورت فردوس جان بسطام عشقمیوهٔ معنی طوبی بایزید

سید از صاحبدلانی لاجرمکرده با جانت تجلی بایزید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره مقام و شخصیت بایزید بسطامی، عارف بزرگ اسلامی است. شاعر او را به عنوان چهره‌ای درخشان در عالم عرفان و روحانیت معرفی می‌کند و بر اهمیت وجود او در درک معانی عمیق و اسرار الهی تأکید می‌ورزد. بایزید به عنوان کسی که نور یقین را آشکار می‌کند و راه و روش عرفان را روشن می‌سازد، مورد ستایش قرار می‌گیرد. او نماد وحدت و عشق است و وجودش باعث تجلیات روحانی در دل انسان‌ها می‌شود. به طور کلی، شعر به عظمت روحی و معنوی بایزید و تأثیر او بر راهیان طریقت اشاره دارد.