غزل شمارهٔ ۶۲۸

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: یدارد۵ بیت

هر کجا ساغری است می داردجام بی باده رند کی دارد

هر کجا صورت خوشی بینیمعنئی از جمال وی دارد

دل مستم مدام می نوشدگوش جان بر نوای نی دارد

گر نه آب حیات می نوشمنفسم دل چگونه حی دارد

نعمت الله را به جان جویدهرکه میلی به جام می دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از شراب و لذت‌های زندگی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هر کجا ساغری باشد، شخص رند و خوش‌ذوق از جام بی‌شراب نمی‌نوشد. او زیبایی‌ها را به معنای عمیق‌تری مرتبط می‌سازد و می‌گوید دل مست و شاداب او دائماً از لذت‌ها می‌نوشد. همچنین اشاره می‌کند اگر آب حیات را نداشته باشد، نفسش چگونه می‌تواند زنده باشد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که هرکس میل به خوشی و لذت داشته باشد، می‌تواند نعمت‌های الهی را درک کند.