غزل شمارهٔ ۶۲۰

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: ایمادارد۷ بیت

عاشقی کو هوای ما دارددیگری کی به جای ما دارد

جام دُردی درد دل نوشدهر که میل دوای ما دارد

آن چنان لذتی که جان بخشدمبتلای بلای ما دارد

سرخوشانیم و جام می بر دستعقل مسکین چو پای ما دارد

هر چه در کاینات می بینیمهمه نور خدای ما دارد

پادشاهی و صورت و معنیبی تکلف گدای ما دارد

نعمت الله که میرمستان استهر چه دارد برای ما دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان حال عشق و محبت خود می‌پردازد. او می‌گوید کسی که عاشق ماست، هیچ کس را به جای ما نمی‌گذارد. کسی که درد دل دارد، با نوشیدن شراب تسکین می‌یابد و لذتی که روح را زنده می‌کند، در وجود عاشقانی است که در عشق گرفتارند. شاعر از شادی و خوشی در کنار شراب می‌گوید و اشاره می‌کند که عقل در برابر عشق کم‌افراز است. او همچنین به نور الهی و برکات آن اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هر چیز خوبی که وجود دارد، به خاطر علاقه و محبت الهی به انسان‌هاست. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که نام نعمت خداوند در زندگی ما نقش مهمی دارد و خداوند همواره برای بندگانش برکات می‌فرستد.