غزل شمارهٔ ۶۰۷
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: د۵ بیت
هر که او نیک می کند یابدنیک و بد هرچه می کند یابد
بد مکن ای عزیز نیک اندیشکه بد و نیک می کنی با خود
عمر ضایع دریغ حاصل اوخواه یکساله گیر و خواهی صد
قیمت تو به قدر همت تو استخواجه ارزد هر آنچه می ورزد
گر روی راه نعمت الله روتا ز درگاه او نگردی رد