غزل شمارهٔ ۵۹۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ومیزند۷ بیت

مرغ زیرک بین که یاهو می زندروز و شب با اوست کو کو می زند

ذهن تیرانداز ما بر هر نشانمی شکافد مو و بر مو می زند

در خرابات مغان سلطان عشقخیمهٔ دولت به هر سو می زند

باش یک رو در طریق او که اوبوسه ها بر روی یک رو می زند

شهر دل را شه عمارت می کندسنجقش بر برج و بارو می زند

می نوازد مطرب عشاق سازساز چون نیکوست نیکو م یزند

نعمت الله رند سرمستی بودساغر می شادی او می زند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و زیبایی‌های آن می‌پردازد. در آن مرغ زیرک و یاهو به عنوان نمادهایی از استقامت و تلاش در عشق معرفی شده‌اند. ذهن انسان مانند تیراندازی که به هدفی می‌زند، به دنبال عشق و زیبایی خاصی است. همچنین، اشاره به عشق به عنوان قدرتی که در خرابات و مکان‌های بی‌نظم، به ساختن و آبادانی می‌پردازد، وجود دارد. شاعر به محبوبیت عشق و بوسه‌های عاشقانه و نقش آن در زندگی اشاره می‌کند و در نهایت به خوشی حاصل از عشق و سرمستی ناشی از آن می‌پردازد.