غزل شمارهٔ ۵۵۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ایمانباشد۷ بیت

به جز میخانه جای ما نباشدهوائی چون هوای ما نباشد

بیا دُردی دردش نوش میکنکه خوشتر زین دوای ما نباشد

نیابد پادشاهی یا ولایتاگر سلطان گدای ما نباشد

بقای جاودان داریم از عشقغم ما از فنای ما نباشد

به صدق دل به جانان جان سپردیمبه غیر او جزای ما نباشد

خدای هر دو عالم جز یکی نیستیکی دیگر خدای ما نباشد

به جز انعام عام نعمت اللهنوای بی نوای ما نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به احساس عمیق عشق و دوستی اشاره دارد و بر این باور است که هیچ جای دیگری جز میخانه (به عنوان نمادی از محبت و دوستی) وجود ندارد. او از درد و رنجی که در عشق تجربه می‌کند، صحبت می‌کند و می‌گوید که این درد خوش‌تر از هیچ دارویی نیست. شاعر همچنین بر اهمیت عشق به عنوان مسبب بقای جاودان زندگی تاکید می‌کند و بیان می‌کند که تنها یک خدا وجود دارد و هیچ خدایی جز او نیست. در نهایت، شاعر بر نعمت‌های الهی و اهمیت تکیه بر عشق و محبت تاکید می‌کند.