غزل شمارهٔ ۴۹۹
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ربود۷ بیت
آینه چندان که روشن تر بودروی خود دیدن در او خوشتر بود
دل بود آئینهٔ گیتی نمادر نظر صاحبدلی را گر بود
خوش سر داری و ما سردار آنبر سر دار این چنین سرور بود
گفتهٔ مستانهٔ ما دیگر استشعر یاران دیگر آن دیگر بود
مه شود روشن به نور آفتابنور ما از این و آن انور بود
سر به پای خم می بنهاده ایمتاج شاهی لایق این سر بود
نعمت الله جو که همراه خوشی استتا تو را در عاشقی رهبر بود