غزل شمارهٔ ۴۴۳

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: انبگرفت۷ بیت

آفتاب رخش جهان بگرفتمهر رویش جهان جان بگرفت

موج زد بحر عشق و از موجشآب حیوان جهان روان بگرفت

صورت عشق آشکارا شدروی معنی از آن نشان بگرفت

آینه چون خیال او بنمودبه خیالش خیال از آن بگرفت

آتش شمع عشق رخسارشجان پروانهٔ جهان بگرفت

دل ز جان سر به پای عشق افکنددامن شاه مهربان بگرفت

عین عشق است جان سید از آنعین او عالم عیان بگرفت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. او می‌گوید که نور آفتاب چهره عشق را پوشانده و این عشق، جان جهان را تسخیر کرده است. امواج عشق مانند دریا به حرکت درآمده و تاثیر عمیقی بر زندگی افراد گذاشته است. تصویر عشق به وضوح نمایان شده و معنای آن در دل‌ها نقش بسته است. آینه‌ای که تصویر عشق را نشان می‌دهد، خیالات را نیز متاثر می‌کند. شعله عشق بر دل‌ها تاثیر می‌گذارد و جان پروانه را در می‌گیرد. در نهایت، عشق به عنوان حقیقتی عین‌المیّز شناخته می‌شود که جهان را تحت تاثیر قرار داده است.