غزل شمارهٔ ۳۸۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انکارنیست۷ بیت

عشق را با کفر و ایمان کار نیستعشق را با جسم و با جان کار نیست

عشق دُرد درد می جوید مدامعشق را با صاف درمان کار نیست

عشقبازی کار بیکاران بودهمچو کار عشقبازان کار نیست

عشق را با می پرستان کارهاستعشق را با غیر ایشان کار نیست

عشق می بندد خیال این و آنعشق را با این و با آن کار نیست

عقل مخمور است و هم مست وخرابزاهدش در بزم رندان کار نیست

نعمت الله باده می نوشد مدامبا کس او را ای عزیزان کار نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفهوم عشق می‌پردازد و تأکید می‌کند که عشق نمی‌تواند با مسائل دینی، جسمی یا اجتماعی درگیر شود. عشق یک حالت روحانی و فراتر از دنیا است که دائماً به دنبال عمیق‌ترین احساسات و دردهاست. شاعر همچنین به نقش کار و مسئولیت‌های دنیوی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق واقعی در میان اهل عشق و می‌پرستان ظهور می‌یابد و نمی‌توان آن را با دیگران مقایسه کرد. در نهایت، عقل و منطقی که در این بزم عاشقانه وجود دارد، تحت تأثیر عشق و مستی قرار می‌گیرد و از مسائل دنیوی دور می‌شود.