غزل شمارهٔ ۳۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: بینیمما۷ بیت

حضرت او را به او بینیم مالاجرم او را نکو بینیم ما

آب چشم ما به هر سو رو نهادغرق دریا مو به مو بینیم ما

غیر او در آتش غیرت بسوختغیر او چون نیست چون بینیم ما

عاشق و معشوق ما هر دو یکیسترشته یک تا کی دو تا بینیم ما

احمق است آن کس که یک بیند به دوکی چو احمق یک به دو بینیم ما

در نظر داریم دایم آینهجان و جانان روبرو بینیم ما

دیگران او را به نعمت دیده اندنعمت الله را به او بینیم ما

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به عشق و عارفانه بودن نگاهش به معشوق می‌پردازد. او تأکید می‌کند که معشوق و عاشق در واقع یکی هستند و نمی‌توانند از هم جدا باشند. شاعر به احساسات عمیق و اشک‌هایی که به خاطر معشوق ریخته می‌شود اشاره می‌کند و می‌گوید که غیر از معشوق هیچ‌چیز دیگری برای او ارزش ندارد. از نظر شاعر، کسانی که معشوق را تنها به جنبه‌های دنیوی و مادی می‌بینند، درک درستی از عشق واقعی ندارند. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که هر کس فقط یک حقیقت را در عشق ببیند، احمق است.