غزل شمارهٔ ۳۴۵
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: وست۷ بیت
چشم ما روشن به نور روی اوستهرچه بیند دوست را بیند به دوست
عاشق و معشوق ما هر دو یکی استتا نپنداری که این رشته دوتوست
جرعهٔ جام می ما هر که خوردچون محبان دائما در جستجوست
عشق سرمست است و فارغ از همهعقل مخمور است و هم در گفتگوست
بسته ام نقش خیالش در نظرهرچه دیده می شود چشمم بر اوست
خرقه می شویم به جام می مداممدتی شد تا مرا این شست و شوست
هر که بیند نعمت الله با همهبد نبیند هرچه می بیند نکوست