غزل شمارهٔ ۲۵۵
جان ما با صحبت جانی خوش استصحبتم با آنکه می دانی خوش است
ملک ماهان است و ما چون آفتابمهر ما با ماه ماهانی خوش است
پادشاهی می کنم از عشق اوآری آری ذوق سلطانی خوش است
از سر ذوق است این گفتار ماگر بدانی این سخن دانی خوش است
سید ما در همه عالم یکیستجامع مجموع اگر خوانی خوش است