غزل شمارهٔ ۲۴۵
نور دل ماه ، نور عشق استجان عاشق مسخر عشقست
در طریقی که نیست پایانشعاشقی جو که رهبر عشقست
پادشاهی صورت و معنینزد عشاق در خور عشقست
در محیطی که ما در آن غرقیمحاصلش یافت گوهر عشقست
آن حیاتی که روح می بخشدچشمهٔ آب کوثر عشق است
قول مستانه ای که می شنوییک دو حرفی ز دفتر عشقست
نعمت الله که میرمستانستاز سر صدق چاکر عشقست