غزل شمارهٔ ۱۹۶
هر که ز اهل عباست تابع آل عباستمنکر آل رسول دشمن دین خداست
دوستی خاندان درد دلم را دواستجان علی ولی در حرم کبریاست
صورت او هل اتی معنی او انّماباب حسین و حسن ابن عم مصطفاست
پیروی او بود دین حق و راه راستسلطنت لافتی غیر علی را کراست
مشهد پاک نجف روضهٔ رضوان ماستیک سر موی علی هر دو جهانش بهاست
لحمک لحمی وراست همدم او مصطفاستهر که موالی بود خویش من و آشناست
آیهٔ او انّماست آنکه ولی خداستآنکه ولی خداست آیهٔ او انماست
نور ظهور ازل ذرهٔ بیضای ماستحب نبی و ولی از صفت اولیاست
مدعی این طریق دشمن دین خداستبندهٔ درگاه او سید هر دو سراست