غزل شمارهٔ ۱۵۱۱

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اری۷ بیت

سخن یار بشنو از یاریتخم نیکی بکار اگر کاری

بد مکن ای عزیز نیک اندیشتا نیابی جزای خود خواری

حضرت حق کجا بود راضیکه دل بنده اش بیازاری

دیگران بار تو کشند به دوشگر کشی بار حضرت باری

گر ببینی جمال او بارینقش عالم خیال پنداری

جام می را بگیر و خوش می نوشگر هوائی به ذوق ما داری

سید و بنده را به هم بینینعمت الله اگر به دست آری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به تشویق به کار نیک و پرهیز از اعمال بد پرداخته است. شاعر می‌گوید اگر کار نیک انجام دهی، به نتایج خوب آن خواهی رسید و از وضعیت خود خوار نخواهی شد. او همچنین به اهمیت راضی نگه داشتن خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر بار گناه را بر دوش دیگران بگذاری، خودت خوار می‌شوی. در نهایت، شاعر به لذت بردن از زندگی و بهره‌مندی از زیبایی‌ها و نعمت‌ها اشاره می‌کند و تأکید دارد که اگر به خدا نزدیک شوی، به نعمت‌هایش دست خواهی یافت.