غزل شمارهٔ ۱۴۹۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ری۷ بیت

دل به دلبر گر سپاری دل بریدل بری کن تا بیابی دلبری

هرکه انسانست از این سان خوانمشآن چنان انسان بسی به از پری

از سر سر در گذر چون عاشقانعشقبازی نیست کار سرسری

گر بیاری جام می یابی ز ماهر چه آری نزد ما آن را بری

جان به جانان ده بسی نامش مبرحیف باشد نام جائی گر بری

چون خلیل الله همه بتها شکنتا نباشی بت پرست آذری

نعمت الله را اگر یابی خوشستزان که دارد معجز پیغمبری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و اهمیت آن در زندگی انسان‌هاست. شاعر به ما می‌گوید که اگر دلمان را به عشق بسپاریم و خود را از دلبستگی‌ها آزاد کنیم، می‌توانیم به حقیقت عشق دست یابیم. او انسان واقعی را کسی می‌داند که فراتر از ظواهر باشد و عشق را عمیقاً درک کند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر به شراب عشق و معرفت دست یابیم، باید به آن ارج نهیم و از آن بهره بگیریم. در نهایت، شاعر بر این باور است که شناخت و درک عمیق از وجود معانی و نعمات الهی، از مهم‌ترین اهداف زندگی انسان است.